De axillaire lymfeklier is ontstoken geworden - wat betekent dit en wat te doen?

Elke infectie in het lichaam kan een ontsteking van de lymfeklieren onder de arm veroorzaken. Dit kan een banale ARVI zijn en kan het gevolg zijn van ernstiger schendingen. Ontsteking bij vrouwen kan praten over borstkanker. Daarom moet u bij het detecteren van een ontstoken lymfeklier een arts raadplegen. Hij zal helpen de oorzaak te achterhalen en de juiste behandeling voor te schrijven.

Menselijk lymfatisch systeem

redenen

Ontsteking van de lymfeklieren wordt lymfadenitis genoemd. Het voorval signalen over problemen in het lichaam veroorzaakt door verschillende infecties.

De meest voorkomende oorzaken van ontsteking van de lymfeklieren in de oksel:

  • allergieën;
  • bacteriële of virale infectie (influenza, acute luchtweginfecties, keelpijn, enz.);
  • ziekten van de borstklieren bij vrouwen (kanker, mastitis, inclusief ontwikkeld op de achtergrond van melkstagnatie in het proces van borstvoeding);
  • kwaadaardige gezwellen;
  • tromboflebitis;
  • ziekten van de mondholte.

Lymfadenitis kan zich ook ontwikkelen met een ontsteking van de haarzakjes. En deze aandoening veroorzaakt scheren en infectie in de beschadigde huid. Het gebruik van deodorants van slechte kwaliteit kan ook tot deze ziekte leiden. Maar meestal verdwijnt lymfadenitis in dergelijke situaties automatisch nadat de oorzaak is weggenomen.

Bij kinderen zijn de lymfeklieren onder de oksel vergroot tegen de achtergrond van waterpokken, mononucleosis en mazelen. Bij volwassenen kan een ontsteking wijzen op tuberculose of syfilis.

Het is belangrijk! Als meerdere lymfeklieren tegelijk ontstoken zijn, moet zo snel mogelijk een arts worden geraadpleegd: dit kan wijzen op de aanwezigheid van een ernstige ziekte die onmiddellijke behandeling vereist.

Lymfadenitis (ontsteking van de lymfeklieren) in de oksel spreekt van ontstekingsprocessen in het lichaam.

symptomen

In de vroege stadia nemen de ontstoken lymfeklieren iets toe in grootte, maar veroorzaken bijna geen ongemak. Er kan een lichte pijn aan de druk zijn. De huid boven de lymfeknoop wordt roodachtig. De beginfase kan vanzelf verdwijnen als het ontstekingsproces wordt gestopt. Maar de voortschrijdende ziekte doet zich meer uitgesproken symptomen voelen.

Tekenen van ontsteking van de lymfeklieren in de oksels:

  • koorts, koude rillingen;
  • zwakte, vermoeidheid;
  • hoofdpijn, misselijkheid;
  • pijn, verergerd door het aanraken van de lymfeklieren;
  • vergrote lymfeklieren.

Let op! De laatste fase waarin pus wordt gevormd, is gevaarlijk. Het gevaar schuilt in het feit dat het ontstekingsproces andere organen kan bedekken.

diagnostiek

Aangezien lymfadenitis geen onafhankelijke ziekte is, bestaat de diagnose uit het achterhalen van de oorzaak van de ontsteking. Diagnostische maatregelen verschillen afhankelijk van de vorm van de ziekte (acuut, chronisch), de aanwezigheid van andere symptomen om de oorzaak van de oorzaak te bepalen, de mate van de laesie (gegeneraliseerd of lokaal).

Ontsteking van de lymfeklieren wordt bepaald door visuele inspectie en palpatie. Vervolgens wordt een klinische analyse van bloed en urine voorgeschreven. Bij een verhoogd aantal witte bloedcellen, wat de aanwezigheid van een infectie aangeeft, worden aanvullende tests uitgevoerd.

  1. Als u tuberculose vermoedt, Mantoux-test en röntgenonderzoek.
  2. Als HIV of syfilis wordt vermoed, worden serologische tests voorgeschreven.
  3. Als oncologie wordt vermoed, wordt een histologisch onderzoek uitgevoerd en een punctie in de lymfeknoop genomen.
  4. Echoscopie wordt uitgevoerd om de toestand (adhesief proces) van de lymfeklieren te beoordelen.

De tijdige detectie en behandeling van ontsteking vermindert het risico op complicaties aanzienlijk. Anders kan het lymfeklierweefsel worden vernietigd en dit vereist chirurgische interventie. Maar de meest verschrikkelijke complicatie is de penetratie van de infectie in de bloedbaan, die fataal kan zijn.

Ontsteking van de lymfeklieren onder de arm

behandeling

Het is belangrijk om te onthouden dat lymfadenitis geen onafhankelijke ziekte is, het is slechts een symptoom dat de aanwezigheid van een infectie in het lichaam aangeeft. Daarom moet de behandeling niet alleen gericht zijn op het verlichten van ontstekingen, maar ook op het elimineren van de infectie.

Om de infectie tijdens ontsteking van de lymfeklieren te elimineren, worden antibiotica voorgeschreven. De behandelingsduur is van tien tot veertien dagen.

Welke antibiotica worden voorgeschreven voor lymfadenitis?

Het is belangrijk! Penicilline-antibiotica moeten worden voorgeschreven door een arts en het is beter om dit bij het begin van de ziekte te doen. In dit geval zal het ontstekingsproces de ontwikkeling vertragen en snel ten onder gaan.

Als de ziekte een chronische vorm heeft gekregen, schrijft u de sterkere geneesmiddelen voor: Tubazid, Ethionamide. In sommige gevallen worden injecties voorgeschreven in het getroffen gebied. In chronische vorm worden compressen getoond met behulp van Streptomycin.

Als lymfadenitis wordt veroorzaakt door tuberculose, wordt de behandeling uitgevoerd in een ziekenhuis, met behulp van speciale middelen. Bij oncologische aandoeningen selecteert de oncoloog de behandeling. Benoemde chemotherapie of chirurgische verwijdering van de lymfeklier met de tumor.

Fysiotherapeutische procedures worden voorgeschreven - elektroforese, ultrasone therapie.

Voor de behandeling van de lymfeklier onder de oksel voorschrijven zalf - Tubazidovuyu, Tibonovuyu, zalf op basis van salicylzuur, Viferon. Breng compressen aan met Born Vaseline, Heparin-zalf, Troxevasin.

Homeopathische geneesmiddelen kunnen pijn verminderen en een snel herstel helpen. Gebruik hiervoor Ichthyol-zalf en Dimexide.

Chloorethyl heeft een positief effect - het sproeien van de aangetaste lymfeknopen met het veroorzaakt gevoelloosheid en na verschillende procedures verdwijnt het ontstekingsproces.

Bij etterende, de laatste fase van lymfadenitis, chirurgische ingreep. De ontstoken lymfeknoop wordt geopend, pus wordt verwijderd, gewassen. Plaats vervolgens drainage om de pus te verwijderen en verwijder deze in een week, waarna ze verbanden maken.

Lymfadenitis is geen ziekte, maar een symptoom

Folk remedies

Het belangrijkste doel van het gebruik van traditionele geneeskunde - verbetering van de immuniteit. Maar het is het beste om ze te combineren met traditionele methoden en na overleg met de arts.

Echinacea is een eenvoudige en betaalbare manier om de afweer van het lichaam te versterken. Echinacea tinctuur wordt verkocht in elke apotheek en je moet het in een halve theelepel nemen, verdund in een kwart kopje water, vier keer per dag.

Je kunt een siroop maken van droge of verse Echinacea-wortels. Neem hiervoor een half glas van de wortel van de plant en giet 300 ml kokend water. Kook nog 20 minuten op laag vuur, haal van het vuur, voeg een half glas verse pepermunt toe en laat het vijf minuten staan. Honing kan worden toegevoegd om de bouillon aangenamer te maken voor de smaak. Neem driemaal daags een eetlepel. Kinderen jonger dan 10 jaar - een theelepeltje.

Let op! Als u last heeft van maagpijn met stroop van Echinacea wortels, moet de behandeling worden gestopt.

Een bewezen en bekend middel om het immuunsysteem te versterken is vitamine C. Het wordt drie keer per dag ingenomen, beginnend met 250 mg. Verhoog indien nodig de dosis.

Aloë-sap is een andere effectieve remedie. Het wordt gemengd met honing en rode wijn in gelijke verhoudingen, meng goed en eis een week op. Daarna kunt u met de behandeling beginnen - gebruik het medicijn in een eetlepel, een half uur voor de maaltijd.

Calendula helpt de lymfe te reinigen en ziekteverwekkers te elimineren. Om de infusie voor te bereiden, moet u heet water over de bloemen van de plant gieten en een uur onder het deksel laten staan. Daarna kan het worden ingenomen in 50 ml (maar niet meer!) Vier keer per dag op een lege maag. Cursusduur - een week.

Calendula kan worden gecombineerd met boerenwormkruid, deze planten moeten malen, giet water en laat het ongeveer vier uur op een donkere plaats brouwen. Spuit daarna de infusie en kan worden ingenomen. Gebruik het drie keer per dag gedurende 20 minuten vóór de maaltijd.

De foto toont de locatie van de lymfeknoop onder de arm

Compressen met traditionele geneeskunde hebben een positief effect op pijnlijke gewaarwordingen. Ze zijn voorbereid voor gebruik en je moet minstens twee uur bewaren. Voor een maximaal effect moet het kompres worden bedekt met polyethyleen en worden vastgemaakt met een verband. Kompressen worden gemaakt van walnootbladeren - 3 eetlepels bladeren gieten 150 g wodka en blijven drie dagen staan. Maak een afkooksel voor kompressen van de bladeren van maretak. Hiervoor worden de bladeren uitgegoten met kokend water of bewaard in een waterbad. Maar verse muntblaadjes worden in ruwe vorm aangebracht.

Preventie is een uitgebalanceerd dieet - een grote aanwezigheid in de voeding van groenten en fruit, voldoende vlees. Wandelen in de frisse lucht en matige lichaamsbeweging versterken ook de afweer van het lichaam. Bovendien moet je slordigheden, wonden niet zorgeloos behandelen, in de hoop 'zichzelf te genezen'. Ze kunnen een infectie krijgen, wat leidt tot ontsteking van de lymfeklieren. Daarom moet schade altijd worden behandeld met een antiseptische oplossing.

Ontsteking van de lymfeklieren in de oksel is een ernstige pathologie, indien onbehandeld en met de ontwikkeling van de laatste fase waarbij suppuratie optreedt, kan deze dodelijk zijn. Maar als u in het begin met de behandeling begint, gaat de ontsteking snel weg. Het is even belangrijk om een ​​grondige diagnose te stellen, want lymfadenitis kan een symptoom zijn van formidabele pathologieën.

Hydradenitis in de oksel - een acute inflammatoire en chronische huidaandoening.

Bijna alle weefsels van een levend organisme kunnen worden onderworpen aan ontstekingsprocessen, het epitheliale klierweefsel van exocriene klieren is geen uitzondering. Een verscheidenheid aan exocriene klieren zijn de zweetklieren, grenzend aan de massale pilose van lichaamsdelen: oksels, liezen, hoofd. Het ontstekingsproces in deze klieren wordt hydradenitis genoemd en de opeenhopingen van zweetklieren in deze gebieden zijn apocriene klieren. Laten we het vandaag hebben over hydradenitis onder de arm, de oorzaken, symptomen en behandeling ervan, overweeg foto's en video's.

Kenmerken van de ziekte

verschijning

De nationale naam van de hydradeniet in de oksel is lange tijd de "teef uier" genoemd vanwege de analogie van het morfologische kenmerk. Canine tepels lijken op een uitslag van de huid in de oksels. Naast de oksels is hydradenitis vatbaar voor ontwikkeling in de liesstreek, op de geslachtsdelen (scrotum en grote schaamlippen), bij de billen raken de anus, onder de borsten, aan op het haargedeelte van het hoofd.

Acute ontsteking, vaak gepaard gaand met etterig abces, treedt op sinds de adolescentie en eindigt in de menopauze. Meisjes en vrouwen hebben om verschillende redenen meer kans op de ziekte. Een van hen bevindt zich in de vroege puberteit van meisjes.

Ondanks de werkelijke lokalisatie van de lesie in de apocrine klieren in de oksels, de code die begint met L 75, wordt de ziekte geclassificeerd als een pathologie in de haarfollikels, beginnend met L 73. Dit verschil wordt verklaard door de specifieke kenmerken van de anatomische structuur en werking van de apocrine klieren, leidingen die worden uitgescheiden in de inhoud van de holte haarzakjes.

Veel mensen zijn geïnteresseerd in, is het mogelijk om te zonnen als er sprake is van hydradenitis onder de arm? Zonnebaden, evenals kwartsbehandeling, ultraviolette bestraling, zijn fysiotherapeutische middelen om huidpathologie te bestrijden. Veel patiënten wisten in een vroeg stadium hydradenitis te genezen, te zonnebaden in het land met opgeheven oksels.

Meer informatie over de kenmerken van axillaire hydradenitis vertel deze video:

Leeftijd en seksverslaving

Axillaire hydradenitis is niet kenmerkend voor ouderen, wanneer het hormonale niveau, in vergelijking met mensen van oudere leeftijd, op een laag punt ligt. Tijdens de periode van hormonale stoten (adolescentie, voorafgaande menopauze, zwangerschap, enz.) Komt hydradenitis het vaakst voor.

Zwangere vrouwen moeten de tijdige behandeling van de ziekte zorgvuldig behandelen als er zich plotseling een situatie voordoet. De immunologische krachten werken aan 2 organismen, zijn niet altijd opgewassen tegen hun taak en zijn in het geval van een pathologie zelfs nog meer uitgeput. Om deze redenen tolereert hydradenitis bij een zwangere vrouw geen tolerante houding. Als de ziekte zich nog in de beginfase bevindt, wordt een antibioticakuur niet voorgeschreven om de foetus niet te schaden.

Met de ontwikkeling van een purulent proces met de voortgang van de ziekte, wordt een antibioticakuur voorgeschreven, ondanks de mogelijke schade aan het ongeboren kind. Anders kan het purulente proces voor een vruchtdragende vrouw eindigen in sepsis en de dood. De malaise van de vrouw en andere symptomen die gepaard gaan met de zwangerschap onder invloed van hydradenitis zijn verergerd, wat het algemene welzijn van de vrouw beïnvloedt. De oorzaak van axillaire hydradenitis bij een vruchtdragende vrouw is een verkoudheid of een verergering van de herpesinfectie.

Classificatie en fase

Er zijn verschillende vormen van axillaire hydradenitis:

  1. Acute etterende vorm. Pathologie ontwikkelt zich als gevolg van blokkering van apocriene zweet- en talgklieren. Onder patiënten met deze vorm van de ziekte zijn er mensen die slecht voor de oksels zorgen. Hydradenitis komt in deze vorm voor als een typische ontsteking in het lichaam: lichte koorts, soms stijgend tot 38 graden, malaise, ongemak, zich ontwikkelende tot pijn in de oksels. Een etterachtige vorm is gevaarlijk voor het leven van de patiënt als hij niet wordt behandeld door een arts.
  2. Met voldoende zorg voor de oksels, maar niet voor een zorgvuldige scheerbeurt, kan de tere huid van dit gebied gewond raken. Stafylokokken of een andere soort pathogene microflora raakt in krassen en wonden. Een nodale hydradenitis begint zich te vormen, die de neiging heeft zich te ontwikkelen tot purulent in afwezigheid van behandeling.
  3. Chronische hydradenitis wordt vaak een relapsing-vorm genoemd, die wordt gekenmerkt door een purulent proces dat lang duurt. De ziekte manifesteert zich vaak op bepaalde tijdsintervallen met een acute etterende fase. Het gebied van apocriene klieren getroffen door ontsteking neemt toe. Het gebrek aan behandeling van purulente processen is gevaarlijke septische effecten met een bedreiging voor het leven van de patiënt.

Als inguinale hydradenitis ontwikkelt zich axillair met de passage van stadia binnen 10 dagen. De eerste fase wordt waargenomen tijdens de vorming van nodulaire formaties met een dichte consistentie.

  • De palpatiemethode slaagt erin onder de arm meerdere knopen te betasten die niet gepaard gaan met pijn bij aanraking.
  • Pijnen beginnen snel te vorderen, hun aanwezigheid markeert het begin van de tweede fase.
  • Knopen beginnen visueel te groeien, de begroeiing van hun grootte gaat gepaard met een verandering in kleur. De kenmerkende schaduw voor huidlaesies is rood-blauw.
  • De beweeglijkheid van de knopen verandert ook: van de bewegingen onder de huid in de eerste fase worden ze met elkaar en de huid versmolten, waarbij ze één groot abces vormen uit een massa kleine formaties.
  • De laatste, derde fase vindt plaats met de vorming van pus met een viskeuze consistentie. Pus breekt uit de capsules, vaak zitten er onzuiverheden in het bloed in. Wondgenezing in plaats van etterende capsules eindigt met de vorming van bindweefsel in de vorm van een litteken.

Oorzaken van ziekte

Het infectieuze agens dat de ontsteking en ontwikkeling van ontstekingen in de apocriene klieren veroorzaakt, is de koloniale bacterie Staphylococcus aureus. Het ontstekingsproces initieert onzorgvuldig haarscheren in de oksel, wonden in dit gebied, verkregen door andere middelen, slechte zorg voor een gemakkelijk geïrriteerde huid. Naast stafylokokken worden coccusbacteriën van koloniale vormen van andere soorten de oorzaak van hydradenitis: streptokokken, enz.

Pathogene bacteriën worden op de huid aangetroffen, kunnen in wonden doordringen, maar niet in een actieve toestand. Om hun activiteiten te intensiveren, is de impact van een van de uitlokkende factoren vereist:

  • afwijkingen van metabole reacties in het lichaam;
  • neiging om te zweten;
  • strakke kleding dragen;
  • voorkeur voor synthetische stoffen in kleding;
  • verminderde immuniteit;
  • slechte zorg voor de huid van de oksels;
  • scherpe hormonale veranderingen in het lichaam tijdens de bevalling, zwangerschap, abnormaliteiten in de afscheiding van steroïde hormonen, tijdens de overgang van jeugd naar adolescentie, enz.

Klinisch beeld

De ziekte ontwikkelt zich in overeenstemming met de symptomen die zijn aangegeven in de stadia van de pathologie. Gemeenschappelijk voor alle ontstekingsprocessen is een toename van de temperatuur, die in sommige gevallen varieert in subfebriele limieten, maar soms kan oplopen tot een waarde van 38 graden. Een temperatuurstijging blijkt het begin te zijn van een kettingreactie van ontsteking, wanneer na dit symptoom een ​​gevoel van overwerk, kolken en pijn in het hoofd, koude rillingen worden verwacht.

Een kenmerkende eigenschap van hydradenitis, waardoor het kan worden onderscheiden van andere pathologieën, is de afwezigheid van necrotische staven. Door een voldoende hoeveelheid subcutaan vet in de haard die grenst aan de okselholte, kan het ontstekingsproces zich uitbreiden naar het subcutane weefsel, waardoor de ziekte ontstaat - phlegmon. Wanneer de lymfeklieren zich in het getroffen gebied bevinden, kan lymfadenitis worden vastgesteld.

De chronische vorm van hydradenitis onthult vaak pathologische knopen van verschillende stadia van ontwikkeling.

Okselontsteking: symptomen en oorzaken van de ziekte, kenmerken van de behandeling, preventie

Okselontsteking kan optreden als gevolg van slechte hygiëne of als gevolg van een ernstige ziekte. Het artikel beschrijft de mogelijke oorzaken van ontsteking, symptomen en behandelingsmethoden.

Door de opeenhoping van zweet en talgklieren, de locatie van de lymfeklieren, zijn de oksels kwetsbaar voor verschillende soorten ontstekingen. Meestal gaat de ontsteking gepaard met pijn, roodheid, verharding onder de huid. Afhankelijk van de oorzaak van de ziekte, zal ook de behandelingstactiek van de patiënt worden gekozen.

Oorzaken van oksel Ontsteking

Ontsteking in de oksel is niet altijd een symptoom van de ziekte. Het is relatief eenvoudig om ontstekingen te genezen, wat is ontstaan ​​om de volgende redenen:

  • Het gebruik van hygiëneproducten van andere mensen. Ontsteking ontstaat in dit geval door opname van de microflora van iemand anders, waarin mogelijk ziekteverwekkers aanwezig zijn.
  • Allergische reactie op verzorgingsproducten. De okselgevoelige huid met een overvloed aan zenuwuiteinden en een verzameling bloedvaten reageert vaak op de samenstelling van douchegels, anti-transpiranten en toiletzeep. Dientengevolge is er roodheid, zwelling, irritatie en soms jeuk.
  • Ontharing De meest voorkomende oorzaak van ontsteking die niet met de ziekte is geassocieerd. Microcracks na het scheren van het haar in dit gebied veroorzaken vaak irritatie. Vooral bij vrouwen die de haarverwijderingsprocedure tijdens de menstruatiecyclus uitvoeren, wanneer de huid extreem gevoelig is. Pijn en ontsteking komen voor bij liefhebbers van ontharing met was, elektrische epilator en een pincet.
  • Oneigenlijk gebruik van anti-transpiranten. Het toepassen van een remedie voor zweet onmiddellijk na een bad en vóór een intensieve training blokkeert het werk van de zweetklieren, wat leidt tot zwelling en ontsteking.

Als een ontsteking in de oksel optreedt bij een zogende moeder, heeft de vrouw waarschijnlijk mastitis of melkstagnatie. De ziekten die gepaard gaan met een ontsteking in de oksels zijn:

  • Lymfadenitis - ontsteking van de lymfeklieren veroorzaakt door infectieziekten
  • Hydradenitis - verstopping van de zweetklier als gevolg van bacteriële infectie, meestal door stafylokokken
  • Atheroma is een goedaardige cyste van het talgkanaal
  • Kook. Purulente ontsteking van het haarzakje veroorzaakt door Staphylococcus aureus

Het is noodzakelijk om de ware oorzaak van ontsteking in de spreekkamer te bepalen, omdat zelfbehandeling in deze situatie de gezondheidstoestand alleen maar verergert.

Tekenen van ziekte

Er zijn een aantal symptomen die de aanwezigheid van de ziekte aangeven. De volgende symptomen zullen wijzen op axillaire lymfadenitis:

Waarom doen oksels pijn?

  • In het eerste stadium nemen de lymfeklieren licht toe, het ongemak in de oksel geeft geen pijnlijke sensaties.
  • Ontsteking en rood worden van de knoop wijst op een overgang naar een sereuze vorm: het vlees wordt heet, oedemateus, het doet pijn om het aan te raken, de knoop groeit in omvang, terwijl de algemene gezondheid niet erger wordt.
  • Als u dit stadium van lymfadenitis negeert, gaat het in een etterachtige vorm. Lymfeklieren beginnen te etteren, de lichaamstemperatuur stijgt, het is mogelijk dat pus doorbreekt op de plaats van ontsteking via een fistel.
  • Lymfadenitis komt voornamelijk voor tegen de achtergrond van infectieziekten: ARVI, influenza, mazelen. Daarom moet de patiënt aandacht besteden aan de zwelling van de oksel tijdens de behandeling van andere ziekten.

Symptomen van een andere ontstekingsoorzaak in de oksel, hydradenitis, zijn onder andere:

  • ontstaan ​​door jeuk en zwelling in de oksel
  • geleidelijke toename van pijn
  • de vorming van de zeehondafmeting van enkele millimeters tot 2 cm
  • gelijktijdige toename van verdichting en intensiteit van pijn
  • als er meerdere klieren bij het proces betrokken zijn, gaan de ontstekingshaarden samen in één dichte klomp

Tegen de achtergrond van stromende hydradenitis heeft de patiënt een toename van de lichaamstemperatuur tot 38,5 °, tekenen van bedwelming, zwakte. De huid op de plek van ontsteking wordt blauwachtig of paarsrood. Na 10-15 dagen breekt een abces met een mengsel van bloed uit.

Tekenen van hydradenitis zijn vergelijkbaar met steenpuisten. Het verschil tussen de kook: de ziekte begint met okseluitslag, roodheid van de huid en de vorming van één etterende staaf. Als atheroma in de oksel een pijnlijke, strakke bal wordt gevoeld, wordt de huid alleen rood als de infectie is overgegaan.

Vanwege de overvloed aan vergelijkbare symptomen, is het noodzakelijk om de oorzaak van ontsteking in de oksel te diagnosticeren door een gekwalificeerde dermatoloog of therapeut.

Behandelmethoden

Effectieve behandelingen

Als de oorzaak van ontsteking een allergie voor cosmetica is, is specifieke behandeling niet vereist. Het is meestal voldoende om de anti-transpirant of gel te vervangen door een hypoallergene analoog en de ontsteking verdwijnt vanzelf.

U kunt irritatie na het scheren opheffen door middel van babypoeder of talkpoeder. Ze voorkomen een ontsteking van het bad met afkooksels van geneeskrachtige planten met een natuurlijk ontstekingsremmend effect: kamille, successie, calendula, klein hoefblad, aloë.

In het geval van een ontsteking in de oksel, veroorzaakt door een infectieziekte, zal de behandeling veel ernstiger zijn.

Hydradenitis, gevonden in de beginfase, meestal vatbaar voor conservatieve therapie:

  • Gebruik van antibiotica (meestal zijn dit geneesmiddelen op basis van amoxicilline, ampicilline of erytromycine)
  • Gebruik van pijnstillers (Nimesulide, Ketorol)
  • Behandeling van ontsteking met tetracyclinezalf, Levomekol, Neomycine, boorzuur, salicylzuur

Gewoonlijk duurt de behandeling van axillaire hydradenitis ongeveer 14 dagen. Als het geen resultaten oplevert, opent de chirurg het abces. Het is ten strengste verboden om de ontsteking zelfstandig te openen: nalatigheid en het gebrek aan desinfectie kan een bloedinfectie veroorzaken.

Na verwijdering van het abces wordt de wond onder de oksel ontdaan van pus en verbonden met een antisepticum (chloorhexidine). Tijdens de behandelingsperiode wordt de patiënt geadviseerd om zich te houden aan een dieet met beperking van scherpe en gerookte producten, evenals alcohol.

Behandeling van axillaire lymfadenitis hangt af van het stadium waarin de ziekte wordt gedetecteerd. Ontsteking van de lymfeklieren zonder purulente inhoud kan op conservatieve wijze worden genezen. Allereerst is het noodzakelijk om de oorspronkelijke bron van infectie te verwijderen, omdat de lymfeklieren zijn ontstoken tegen de achtergrond van infectieziekten.

Als lymfadenitis al in de etterende fase is overgegaan, moet de ontstoken okselknoop worden geopend: abcessen, abcessen moeten uit de inhoud worden verwijderd. Antibiotica met een breed werkingsspectrum en zalf voor lokaal gebruik (Tibonovy of Tubazidovaya), kompressen met streptomycine worden zeker aangewezen.

Behandeling van ontstekingen in de oksels moet worden vertrouwd door een arts: zelfbehandeling in geval van ernstige ziektes leidt onvermijdelijk tot operaties.

Prognose en preventie

De prognose voor herstel is in de meeste gevallen gunstig. De moeilijkst te behandelen chronische vormen van ziekten die vaak een terugval geven. Om ontstekingen in de oksel te voorkomen is vrij realistisch. Neem eenvoudige preventieve maatregelen in acht:

  • Goede lichaamshygiëne - het is raadzaam om twee keer per dag te douchen, vooral in de warme periode. Als u de badkamer niet kunt bezoeken, moet u natte doekjes gebruiken of de oksels wassen met stromend water onder de kraan.
  • Veiligheidsmaatregelen voor ontharing - om overtollig haar uit de oksels te verwijderen, hoeft u uw scheermes alleen met een scherp mes te gebruiken. Het is beter om de procedure vóór het slapengaan uit te voeren, zodat het niet nodig is deodorant toe te passen en de huid te irriteren.
  • Het gebruik van extra middelen voor het scheren - breng voor het ontharen een vochtinbrengende crème op de huid aan, de droge huid wordt onderworpen aan extra irritatie.
  • Zweispanning - de ontwikkeling van hydradenitis wordt sterk beïnvloed door de mate van zweetuitscheiding. In gevaar zijn mensen die lijden aan obesitas, liefhebbers van specerijen en pittige gerechten, mensen met erfelijke aanleg. Met een neiging tot hydradenitis, wordt het aanbevolen om de oksels te behandelen met een antiseptisch middel na het scheren.
  • De kwaliteit van kleding is een belangrijke factor voor elke persoon, vooral belangrijk in de zomer. De kleding mag geen strakke en smalle mouwen zijn, de naden mogen niet worden ingewreven en, natuurlijk, van natuurlijke stoffen. Kleding moet worden geselecteerd op basis van temperatuur en vochtigheid.
  • Goede immuniteit - met een sterke lichaamsweerstand tegen infecties, is er minder kans op een toename van de lymfeklieren. Om de beschermende functie te verbeteren, is het raadzaam om te stoppen met roken, te sporten en het alcoholgebruik te beperken.

Om infecties te voorkomen, moeten snijwonden en schaafwonden behandeld worden met antiseptica.

Heeft u een fout opgemerkt? Selecteer het en druk op Ctrl + Enter om ons te vertellen.

Oorzaken en behandeling van artritis hydradenitis

Hydradenitis onder de arm (code L73.2) - ontsteking in de kanalen van de apocriene zweetcentra, die lijkt op een abces. De belangrijkste symptomen zijn acute ontsteking en groei met pus in de oksel. De ziekte kan zich verspreiden in een van de zones - in de lies-, borstkasplooien. De ziekte treft vaak vrouwen van 15-60 jaar. Kinderen en ouderen worden niet ziek vanwege de traagheid van de apocriene centra.

Klinisch beeld

Hydradenitis onder de arm (code L73.2 volgens de internationale classificatie van ziekten) is symptomatisch en de aard van de cursus is vergelijkbaar met furunculose (wanneer de talgklier geblokkeerd is). Provocateur-ontsteking is een infectie. In het gebied van zijn intrede in het apocriene centrum, worden een of meerdere pijnlijke geblokkeerde infiltraten gevormd. Het belangrijkste verschil tussen hydradenitis en furunculosis is de afwezigheid van necrotische staven.

De ontwikkeling van purulente ontsteking treedt op wanneer de zweetkanalen in het vette subcutane weefsel worden geblokkeerd. Dit kan worden veroorzaakt door exacerbaties van achtergrondziektes. Een geblokkeerde zweetklier kan zich ook vormen zonder de invloed van interne pathologieën.

Er zijn verschillende graden van ernst van hydradenitis, die optreden met verschillende intensiteitssymptomen. Oppervlaktevormen worden gekenmerkt door hyperemie en zwelling van de huid, een sterke verslechtering van de toestand van de patiënt met een temperatuursprong tot 40 ° C. Gevaarlijk zijn phlegmon-odontogene eigenschappen, die op de hals worden gevormd en brandpunten die worden veroorzaakt door tandcariësemail.

Lokalisatie van hydradenitis onder de armen is eenzijdig, maar aan beide kanten kan een abces optreden. Vaak is de ziekte gelokaliseerd in de lies, in de nek of onder de borst. De gemiddelde duur van de ziekte met adequate behandeling is 14 dagen. Maar met een zwakke immuniteit is een terugval mogelijk.

redenen

Hydradenitis in de oksel (ICD-code L73.2) is een subtype van pyoderma, een huidaandoening met duidelijke etterige ontsteking veroorzaakt door infectie van het epitheel met pyogene cocci. Deze categorie omvat de inguinal, podgrudny, cervicale hydradenitis.

Apocriene klieren lijden als gevolg van infectie door stafylokokkenbacteriën. Microben kunnen alle zweetcentra in het probleemgebied verstoppen en doordringen in de diepere lagen van de huid door microscheurtjes, haarzakjes of door het lymfesysteem van andere inwendige organen.

De belangrijkste reden waarom hydradenitis optreedt, is een constant vochtige omgeving die wordt veroorzaakt door overmatig zweten. Biologische vloeistoffen zijn een ideale voedingsbodem voor virale, schimmel- of bacteriële infecties. Terwijl het zich ontwikkelt, zijn zweetcentra verstopt. Dit leidt tot het feit dat de verstopte klier niet in staat is om de vloeistof volledig vrij te maken, dus er is een ontsteking.

De belangrijkste risicofactoren zijn:

  • verzwakt immuunsysteem;
  • hormonale verandering of falen in het lichaam;
  • endocriene systeemziekten;
  • pruritische dermatose op de huid;
  • dystrofische stoornissen in de zweetklieren;
  • zwaarlijvigheid:
  • streptodermahuid;
  • ziekten die een defect van het centrale en vegetatieve NA veroorzaken;
  • ongezond dieet of ongeletterde diëten voor gewichtsverlies;
  • regelmatig vasten;
  • exposure;
  • langdurig gebruik van hormonale geneesmiddelen en immunosuppressiva.

Het klinische beeld wordt verergerd door gastro-intestinale pathologieën geassocieerd met spijsverteringsstoornissen en verstoring van voedingsstoffen. Ook liggen de oorzaken van hydradenitis in het onzorgvuldig verwijderen van haar, waardoor er microscheurtjes en verwondingen op de huid ontstaan. Stof, bacteriën dringen de apocriene centra binnen, verzegelden ze. Dientengevolge zijn verstopte centra geïrriteerd, wat leidt tot ontsteking. Niet de laatste rol in de provocatie van purulente ontsteking is een verzuim om de basisregels voor persoonlijke hygiëne te volgen.

symptomen

Ontsteking van de zweetklieren wordt gekenmerkt door de geleidelijke ontwikkeling van symptomen:

  • In de eerste fase wordt een kleine, erwt-sized, pijnlijke knobbeltje gevormd - dit is het belangrijkste teken van het ontstaan ​​van ontsteking.
  • Op de tweede dag neemt de formatie toe tot 20 mm in diameter en krijgt een paarsrode tint.
  • Geleidelijk aan worden er nieuwe knobbeltjes gevormd rond de belangrijkste focus van ontsteking. Ze fuseren snel en vormen een conglomeraat.
  • Met een toename van infiltratie groeit de zwelling in de okselzone met de transformatie van de knobbel in een grote groei van blauw-paarse kleur, gevuld met pus. In de buurt nemen groeiende tubercus toe met als belangrijkste focus. Zelfs een klein handgebaar veroorzaakt echter hevige pijn.

De belangrijkste symptomen van hydradenitis:

  • een groeiende buil in de oksel, die geleidelijk met pus wordt gevuld en slecht begint te kwetsen;
  • zwelling, zwelling en roodheid van de huid rond de focus van ontsteking;
  • een sprong in temperatuur, die 38-40 ° C bereikt, wanneer de knooppunten sterk ontstoken zijn;
  • jeuk rond het probleemgebied;
  • veelvuldig ongemak en constante pijn in het getroffen gebied.

complicaties

Het gevolg is de verspreiding van de infectie in het bloed wanneer het haarzakje of het zweetkanaal wordt geblokkeerd, bij gebrek aan adequate behandeling vanwege de nabijheid van de ontsteking in de oksels van de grote bloedvaten. Er kan purulente hydradenitis (code L73.2) van een relapsing-vorm ontstaan, die een langdurige behandeling vereist en kan worden verplaatst naar nabijgelegen weefsels en zweethaarden.

De belangrijkste ongunstige factoren die het risico op gevolgen vergroten:

  • ontoereikende therapie;
  • vertraagde behandeling;
  • verwaarlozing van persoonlijke hygiëne, vooral in het gebied van de oksels;
  • de aanwezigheid van achtergrondziekten die de immuniteit beïnvloeden.

Als u niet geneest en een axillaire ontstekingsziekte heeft, doen zich dergelijke complicaties voor:

  1. Ontsteking is geleidelijk gelokaliseerd in andere delen van het lichaam, zich uitbreidt naar de lies, onder de borst, vindt plaats op de schaamlippen en andere delen van het lichaam.
  2. Uitgebreide weke delen abcessen.
  3. De vorming van vergane phlegmon.
  4. De ontwikkeling van lymfadenitis in de chronische vorm.
  5. Sepsis veroorzaakt pathologische processen in het belangrijkste vaatbed en de verspreiding van infecties in het bloed.
Terug naar de inhoudsopgave

zwangerschap

De belangrijkste reden voor het verschijnen van de ziekte tijdens de zwangerschap is hormonale veranderingen in het vrouwelijk lichaam. Tegelijkertijd wordt het endocriene systeem opnieuw opgebouwd. Dergelijke veranderingen zijn beladen met de ontwikkeling van huiddysbiose, die de progressie van hydradenitis veroorzaakt. Het lichaam van de moeder wordt vatbaar voor allerlei infecties. Als gevolg hiervan wordt het bestaande chronische proces verergerd of de opkomst van nieuwe pathologieën uitgelokt. Deze staat van immuniteit draagt ​​niet bij aan een adequate bescherming tegen blootstelling aan pathogenen.

Als de zwangere vrouw merkte dat de oksel ontstoken was, verschenen er kleine pathologische knobbeltjes (zelfs niet pijnlijk), moet u onmiddellijk een arts raadplegen. Het is onmogelijk om uit te stellen, omdat naarmate de pathologie zich ontwikkelt, het risico om het kind schade te berokkenen zal toenemen.

diagnostiek

Welke dokter diagnosticeert de pathologie van zweetcentra? Diagnostiek van hydradenitis wordt uitgevoerd door een visueel onderzoek door een dermatoloog op basis van de specificiteit van het uiterlijk van de pathologie. Om de diagnose te bevestigen met behulp van laboratoriummethoden. Extra benoemd:

  • algemene bloedonderzoeken, waarvan de resultaten duiden op etterige ontsteking door een toename van het aantal witte bloedcellen en een afname van de rode bloedcellen;
  • specifieke tests met de verzameling van pus uit de focus van ontsteking om het pathogeen en zijn resistentie tegen antibiotica te bepalen, wat met name nodig is voor de behandeling van recidiverende hydradenitis;
  • diagnostiek om pathologieën uit te sluiten, zoals lymfadenitis, lymfoom, lymfogranulomatose, furunculose, tuberculose.
Terug naar de inhoudsopgave

behandeling

Met welke arts moet ik contact opnemen om hydradenitis te behandelen? Een dermatoloog en een chirurg behandelen problemen met de huid en zweetcentra. Het is mogelijk om de pathologie te genezen met behulp van dergelijke methoden:

  • een conservatieve benadering op basis van medicatie, behandeling met folkremedies, fysiotherapie;
  • radicale benadering bij de eliminatie van ernstige of gecompliceerde vormen van pathologie.

Hydradenitis kan niet vanzelf passeren, daarom is medische interventie noodzakelijk. Het is verboden om pus uit de knobbeltjes te persen. Hierdoor kan de infectie zich verspreiden en ernstige complicaties veroorzaken. Eerste hulp bij het opsporen van okselontsteking, die thuis voorkomt:

  1. Het is vereist om het haar zorgvuldig te verwijderen van naburige plaatsen.
  2. Voorkom binnendringen van vocht, daarom is baden uitgesloten. Het is beter om te douchen, nadat u het probleemgebied eerder hebt afgesloten met een hechtpleister.
  3. Verwarm de knopen elk uur met een warme handdoek.
  4. Om de ontstekingshaarden gedurende 5 minuten te verwarmen met een blauwe lamp. 3 p./Dag.
  5. De zomer wordt toegestaan ​​om op te warmen door de hitte van de zon gedurende 30 minuten. 2 p./Dag.
  6. Veeg knobbeltjes en huid rond met kamferalcohol meerdere keren per dag.

Deze maatregelen en de juiste behandeling van de pijnlijke holte versnellen de genezing en zorgen ervoor dat infecties met pus niet diep in het lichaam kunnen doordringen. Hydradenitis is niet besmettelijk, maar een infectie die kan samengaan met etterende inhoud kan worden overgedragen wanneer een knobbel is doorgebroken. Dat wil zeggen dat de kleding van de patiënt en artikelen voor persoonlijke hygiëne (handdoeken, servetten) besmettelijk zijn.

geneesmiddelen

Behandeling van hydradenitis-medicijnen op basis van de receptie:

  1. antibiotica:
    1. "Erythromycine";
    2. macroliden - om de synthese van pathogeen eiwit en remming van microben te blokkeren;
    3. "Tetracycline".
  2. Glucocorticosteroïden, zoals "Triamcinolone" - ter bestrijding van ontstekingen en mogelijke allergieën.
  3. Antipyretica - Paracetamol.
    Acuut ontstekingsproces wordt behandeld door de volgende schema's:

    1. de injectie van Triamcinolone gemengd met Lidocaine in de pijnlijke plaats;
    2. de introductie van Triamcinolone in het abces, gevolgd door het openen van de hydradenitis en drainage om herhaling te voorkomen.

Behandeling van hydradenitis in een langdurige vorm wordt gemaakt:

  • "Erythromycin", "Tetracycline", "Minocycline";
  • "Prednison" in ernstige gevallen.
    Ichthyol-crème en "Levomekol" -smering worden veel gebruikt om lokale symptomen te verlichten.
    De behandeling van hydradenitis in de eerste stadia wordt gedaan door Isotretinoin.
Terug naar de inhoudsopgave

Lokale verwerking

Wanneer hydradenitis is vooral effectief lokale behandeling op basis van de behandeling van de getroffen plaats thuis met dergelijke verbindingen:

  • antiseptica: bacteriedodende zeep, 5% tinctuur van jodium, 2% boorzuur alcohol of salicylzuur oplossing;
  • ontstekingsremmende zalven waardoor de kegel kan oplossen: ichthyol, Clindamycin, Neomycin, Levomekol, Levosin, Erytromycin.

Behandeling van hydradenitis met grote klieren en grootschalige ontsteking wordt uitgevoerd met aanvullende injecties van een 1% Novocain-oplossing, die helpt in combinatie met een antibioticum (tabletten en zalf).

Het is verboden om zelf natte kompressen te maken, omdat deze bijdragen aan de ophoping van vocht en de ontwikkeling van infecties nadat een abces is geopend. Het is beter om verbanden met genezende mengsels te maken.

operatie

Hoe hydrutitis te behandelen met persisterende purulente afscheidingen? In dit geval is een operatie aangewezen. Als het abces wordt geopend en de installatie van drainage geen resultaten oplevert vanwege de vorming van veel kleine abcessen op de infiltratieplaats, maakt de chirurg in plaats daarvan een diepe incisie tot gezonde weefsels.

Het gehele etterende substraat en het geïnfecteerde vetweefsel worden verwijderd. Na het litteken van de wond worden antibiotica en fysiotherapie uitgevoerd om terugvallen uit te sluiten.

Vaak omvat de verscherpende vorm van hydradenitis de volledige uitsnijding van weefsels die vatbaar zijn voor ontsteking en subcutaan weefsel. Vervolgens voert de chirurg plastische chirurgie uit met transplantatie van een flap huid van een ander deel van het lichaam van de patiënt dat op het blootgestelde gebied wordt aangebracht.

fysiotherapie

De cursus fysiotherapie wordt na de operatie uitgevoerd en omvat de volgende methoden:

  • fotochemotherapie, gericht op het verhogen van de weerstand van het lichaam tegen pathogenen;
  • IF-therapie gebruikt om pijn in de oksel te verlichten;
  • kwarts;
  • magnetische lasertherapie die een analgetisch en ontstekingsremmend effect heeft.

Voor de behandeling van recidiverende hydradenitis, worden ultrasoon geluid, kwarts, elektroforese gebruikt samen met de inname van geschikte medicijnen die helpen de knobbeltjes op te lossen.

Volksmanieren

Populaire recepten voor de behandeling van folkremedies, vaak gebruikt om hydradenitis te elimineren:

  1. Dressing met een mengsel van zure room en tarwemeel. Overgoten met gaas, vastgemaakt aan het probleemgebied onder de oksels 's nachts. Volksgeneeskunde zal de blokkering van het zweetcentrum elimineren.
  2. Verse, hele bladeren van lila, weegbree of kool als een kleedhuis aangebracht op de pijnlijke knoop gedurende 10 uur. Frequente toepassing bevordert genezing.
  3. Genezende zalf van een mengsel van eierdooiers, tarwebloem, honing. Het wordt aangebracht op het gaas in een dichte laag bij het thuis verbinden van de ontstoken kegeltjes 's nachts.
  4. Betekent met gekookte, gehakte ui of afkooksel van alsem, aangebracht op de okselproblemen.
Terug naar de inhoudsopgave

het voorkomen

De lijst van preventieve maatregelen die nodig zijn voor de preventie van hydradenitis, die thuis kan worden ingenomen:

  1. Regelmatige naleving van persoonlijke hygiëne, vooral in de oksels en liesstreek.
  2. De juiste voeding of voeding.
  3. Het dragen van losse kleding gemaakt van natuurlijke stoffen.
  4. Overgewicht kwijtraken.
  5. Zorgvuldige ontharing en ontharing in elke holte van de oksel- en liesstreek.
  6. Het minimaliseren van de hoeveelheid gebruikte deodorant. Overmatige smering van de oksels leidt tot verstopping van de zweethaarden, wat voorwaarden schept voor de ontwikkeling van ontstekingen.
  7. Regelmatige cursussen van vitaminetherapie om de immuniteit te behouden en het lichaam te beschermen tegen negatieve externe invloeden.

Regelmatige en juiste preventie van hydradenitis draagt ​​bij aan de verbetering van de activiteit van de zweethaarden en de algemene toestand van de persoon.

Ontstoken oksel: wat te doen?

Per ongeluk snijd je jezelf tijdens het scheren, en je oksel ontstoken? Of veranderde de anti-transpirant, en plotseling werd de huid in dit gevoelige gebied rood? De Koshechka.ru-website kent ook zwaardere redenen waarom het ontstekingsproces in de oksel zich zou kunnen ontwikkelen.

Oksels zijn niet alleen zweet- en talgklieren, maar ook lymfeklieren, die de rol spelen van een natuurlijk filter dat op betrouwbare wijze ons lichaam beschermt tegen de invasie van pathogenen van verschillende infecties. Vaak kan, zelfs als gevolg van verkoudheid, een oksel in de oksel verschijnen, vergezeld van pijn op de plaats van ontsteking en een toename van de lichaamstemperatuur. Ons immuunsysteem reageert dus op de penetratie van virussen in het menselijk lichaam. Welke andere oorzaken van okselontsteking zijn er? Wat te doen in deze situatie? We zullen meer begrijpen op de website ko6e4ka.ru.

Waarom is er een okselontsteking?

Okselontsteking is niet altijd pathologisch van aard en kan redelijk snel worden genezen of gaat vanzelf over als de oorzaak ervan is:

  • Het gebruik van hygiëneproducten van andere mensen. In dit geval kunnen vreemde bacteriën op uw huid terechtkomen, waardoor roodheid en ontstekingen ontstaan.
  • Schade aan de huid als gevolg van het verwijderen van okselhaar met een scheermes, epilator of pincet.
  • Allergie voor lichaamsverzorgingsproducten.
  • Overtreding van de regels voor het gebruik van anti-transpiranten. Je kunt ze niet direct na het bad op de huid van de oksels aanbrengen: het risico op verstopping van de talgklieren is groot.

Als de huid van de oksel ontstoken is en de zogende moeder pijn doet, kan dit een signaal zijn voor de ontwikkeling van mastitis of melkstilstand.

Er zijn ook een aantal ziektes, waarvan de ontwikkeling gepaard gaat met een ontsteking van de oksels:

  1. Hydradenitis is een ontstekingsproces in de zweetklier vanwege de proliferatie van bacteriën.
    Lymfadenitis is een ontsteking van de lymfeklieren die optreedt tijdens een exacerbatie van infectieziekten
  2. Atheroma - een cyste die is ontstaan ​​tijdens de verstopping van het talgkanaal.
  3. Furuncle is een acuut etterend ontstekingsproces in de haarzakjes in de omliggende weefsels en in de talgklier zelf.

Symptomen van ziekten waarbij de oksels zijn ontstoken

Lymfadenitis heeft de volgende symptomen:

  1. De eerste fase is pijnloos en veroorzaakt niet veel ongemak.
  2. Als de oksel is ontstoken en pijn doet wanneer je hem probeert aan te raken, is dit de tweede fase. Tegelijkertijd groeit de lymfeklier in omvang en blijft de toestand van de patiënt binnen het normale bereik.
  3. De derde fase is etterig, vergezeld van een toename van de lichaamstemperatuur en het uiteenspatten van pusaccumulatie.

Al deze symptomen zijn kenmerkend voor de acute vorm van lymfadenitis. In de chronische vorm van de ziekte zijn de lymfeklieren niet alleen ontstoken, maar creëren ze ook plekken om samen te solderen.

Als de oksels constant ontstoken zijn, duidt dit op een herhaald ontstekingsproces veroorzaakt door chronische infecties.

Symptomen van hydradenitis zijn:

  1. Jeuk en zwelling van de oksel met een geleidelijke toename van pijn op de plaats van ontsteking.
  2. Het vormen van een knoop strak om aan te raken.
  3. Een geleidelijke toename van de grootte van de knoop, met de groei waarvan de pijn intenser wordt.
  4. Het samenvoegen van verschillende ontstoken laesies tot een enkele klomp.
  5. De patiënt heeft een toename van de lichaamstemperatuur met tekenen van algemene intoxicatie van het lichaam. De okselhuid krijgt een blauwachtige tint.
  6. Na ongeveer twee weken barstte de bloederige etterende inhoud open.

Zowel in het eerste als in het tweede geval zijn de symptomen vergelijkbaar en kan alleen een gekwalificeerde specialist de echte oorzaak van ontsteking bepalen.

Hoe te behandelen?

Als ontsteking van de oksel niet pathologisch is, volstaat het om de volgende maatregelen te nemen:

  • Vervang de gebruikelijke middelen voor hypoallergene cosmetica voor lichaamsverzorging.
  • Gebruik na het scheren van de oksel om irritatie van de huid te verlichten: baby poeder, kamille afkooksel of producten die panthenol bevatten.

Wat te doen als de oksel ontstoken is tegen de achtergrond van een infectie? In dit geval moet je toevlucht nemen tot serieuzere therapieën. Wanneer de ziekte niet is gestart en het ontstekingsproces nog niet in de purulente fase is verstreken, is de eerste stap om de oorspronkelijke bron van de infectie te genezen. Zodra de ziekteverwekkers die de ontwikkeling van een infectie in het lichaam veroorzaakten worden geëlimineerd, zal de ontsteking afnemen en uiteindelijk verdwijnen zonder een spoor achter te laten.

Hydradenitis, evenals lymfadenitis, die zich in het beginstadium bevindt, wordt met succes behandeld met geneesmiddelen:

  1. Antibiotica (ceftriaxon, amoxicilline, azithromycine, amoxiclav).
  2. Verdovingsmiddelen (Nimesil, Ketorol).
  3. Zalven om ontsteking te verlichten (tetracycline, erytromycine, tibon, tubaside zalf, "Levomekol", "Neomycin").

Als pogingen om de ontsteking zelf te genezen mislukken, moet het abces operatief worden geopend. Na verwijdering van purulente inhoud wordt drainage vastgesteld in de wond en wordt een standaard behandelingsregime voorgeschreven.

Denk eraan, als de oksel is ontstoken - het kan een signaal zijn dat een infectie zich in het lichaam heeft gevestigd. De tijdige detectie van rood worden van de huid en strakke knobbeltjes in dit gebied verhoogt alle kansen op een gunstig resultaat van de behandeling.

Symptomen, oorzaken en behandeling van hydradenitis in de oksel

Hydradenitis onder de oksel ontwikkelt zich als een gevolg van een ontsteking van de apocriene zweetklieren. Er zijn kleine zeehonden gevuld met pus. De patiënt voelt veel onaangename symptomen. De toestand is gevaarlijk voor de menselijke gezondheid.

BELANGRIJK OM TE WETEN! Apotheken hebben een effectief middel tegen hypertensie (hyperhidrose) verborgen, simpelweg omdat het niet gunstig voor hen is om mensen te behandelen! Meer lezen.

Kenmerken van het beloop van de ziekte

Tegen de achtergrond van toegenomen transpiratie bestaat het risico van een bacteriële, virale en schimmelinfectie. Vocht is een gunstige omgeving voor hun groei en ontwikkeling. Naarmate de pathogenen zich vermenigvuldigen, worden zweetkanalen geblokkeerd. Het zweet begint niet helemaal op te vallen en er zijn brandpunten van ontsteking.

Levert ontstekingen en irritatie-infecties op. De ziekte treedt op met symptomen die kenmerkend zijn voor furunculose. De furuncle van een hydradenitis verschilt in het bestaan ​​van een necrotische kern (haar). Ziektekiemen doordringen in de apocriene centra, verstoppen ze, een etterende knobbel wordt gevormd. Pathologische processen die plaatsvinden in de interne organen kunnen ook een ziekte uitlokken.

De ziekte wordt ook anders aangeduid als de tak van de uier, omdat de steenpuisten vergelijkbaar zijn met de melkklieren van de hond.

Er zijn verschillende vormen van manifestatie van de ziekte. De meest voorkomende oppervlaktevorm, die wordt gekenmerkt door zwelling en ontsteking van de aangetaste huid. De lichaamstemperatuur stijgt sterk tot 39 - 40 graden. Hydradenitis kan aan de ene kant voorkomen en beide axillaire holten beïnvloeden.

Zelfs met de juiste behandeling duurt de ziekte maximaal twee weken. Hoge kans op terugval.

Factoren aantrekken

Oorzaken van hydradenitis in de oksel zijn meestal cocci-groepen van bacteriën of gouden stafylokokken. Microben dringen de diepste huid binnen via de haarzakjes, schaafplekken en scheuren op het huidoppervlak en kunnen via de organen van het lymfestelsel vanuit de aangetaste aangrenzende inwendige organen in de apocriene klieren doordringen.

Hydradenitis onder de arm ontstaat als gevolg van infectie. Soms is het lichaam in staat om de invasie van micro-organismen te overwinnen. Maar er zijn factoren die bijdragen aan de ontwikkeling van de ziekte:

Om te zweten kan de infectie van de poriën van de infectie niet beginnen, gebruik het natuurlijke eenmaal per dag.
Meer informatie >>>

  1. Verminderde immuniteit. Immunosuppressie treedt op tijdens zware lichamelijke inspanning, frequente verkoudheid, vergiftiging, slaapstoornissen, slechte voeding, stress.
  2. Hormonale veranderingen in het lichaam. Meestal zijn deze perioden geassocieerd met hormonale stoten in de adolescentie, tijdens de zwangerschap, de menopauze, met ontstekingsprocessen in de geslachtsorganen.
  3. Aandoeningen in het endocriene systeem. Ziekten geassocieerd met de schildklier, verhoogde bloedsuiker, bijnier- of hypofysepathologieën.
  4. Gelijktijdige chronische ziekten: tuberculose, hepatitis, HIV, helminthiasis.
  5. Verhoogde zweetvorming die geen verband houdt met fysiek werk, stress, hitte en andere externe factoren. Apocriene klieren produceren actief zweet, zelfs in een kalme staat.
  6. Huidziekten zoals dermatitis.
  7. Overgewicht.
  8. Allergische reacties kunnen ontstekingen in de huid veroorzaken. Bij allergieën begint de actieve productie van histamine. Interactie met huidcellen, zwelling, jeuk en verbranding worden veroorzaakt.
  9. Pathologische processen die plaatsvinden in het centrale en autonome zenuwstelsel.
  10. Aanvaarding van bepaalde medicijnen (immunosuppressiva, antibiotica, hormonale medicijnen).
  11. Onjuist dieet (vegetarisme, verhongering), de aanwezigheid van slechte gewoonten.

Het niet naleven van basale hygiënische regels, het dragen van synthetisch ondergoed, frequent gebruik van anti-transpiranten die de zweetklieren verstoppen, kan tot het probleem leiden.

Tekenen die helpen om de ziekte te herkennen

Er zijn drie hoofdvormen van het beloop van de ziekte.

  1. De acute purulente periode gaat gepaard met blokkering van de talgklieren en apocriene klieren. Een persoon kan zwakte voelen, pijn in de oksels, de temperatuur kan oplopen tot 38 ° C.
  2. Als er schaafwonden en scheuren in het axillaire gebied zijn, bijvoorbeeld na het scheren, kan een infectie optreden. De knoopvorm begint zich te vormen.
  3. Bij gebrek aan een goede behandeling komt het chronische stadium. Het gebied van purulente ontstekingen neemt toe, er is levensgevaar door de ontwikkeling van complicaties.

Axillaire hydradenitis ontwikkelt zich geleidelijk. Elke fase wordt gekenmerkt door afzonderlijke symptomen:

  1. Het uiterlijk van een kleine, pijnlijke okselknobbel, roodheid. Jeuk kan aanwezig zijn.
  2. De volgende dag kan de grootte van het knooppunt 2 cm bereiken, wordt roodbruin van kleur. De pijn maakt zich niet alleen zorgen wanneer de arm beweegt, maar ook in een kalme staat. Er kan sprake zijn van pijn in het hoofd, zwakte, misselijkheid.
  3. Nabij de hoofdkegel worden andere gevormd, die met elkaar versmelten en een grote ontstekingsfocus vormen.
  4. Oedeem neemt toe, de kleur wordt blauwachtig, er wordt pus aan de binnenkant toegevoegd. De pijn treedt op bij elke beweging van de hand.

Alle stadia gaan gepaard met koorts, koude rillingen. Branden, jeuk, pijn en ongemak worden gevoeld in het getroffen gebied.

Als u de behandeling niet start, kan de infectie het bloed binnendringen. Het verschijnen van complicaties veroorzaakt onjuiste behandeling, gebrek aan therapeutische actie, de aanwezigheid van bijkomende ziekten, het negeren van de regels voor persoonlijke hygiëne.

Wanneer de eerste tekenen verschijnen, moet u contact opnemen met een dermatoloog. Naast een extern onderzoek moet bloed worden gedoneerd (leukocyten stijgen in het bloed wanneer de diagnose wordt bevestigd en de rode bloedcel daalt), de inhoud van de knooppunten wordt onderzocht.

Medische evenementen

Genezen van ontstekingen kan conservatieve en operationele methoden zijn. Tot conservatieve middelen van strijd behoren het nemen van medicijnen, recepten van traditionele geneeskunde, fysiotherapie.

Hydradenitis onder de arm zelf gaat niet over, dus u moet een specialist tijdig raadplegen. U kunt de knooppunten zelf niet persen, omdat dit bijdraagt ​​aan de verspreiding van de infectie.

Voordat u naar de dokter gaat, moet u een aantal aanbevelingen doen:

  • het is verboden om de plaats waar een knoop verschijnt te bevochtigen, het is verboden om baden en sauna's te bezoeken, en terwijl u onder de douche staat, moet u de plaats zorgvuldig afdichten met een pleister;
  • Scheer het getroffen gedeelte van de huid niet;
  • niet aan te raden om strakke kleding te dragen;
  • je kunt elk uur een handdoek verwarmen met een strijkijzer, je kunt opwarmen in de zon;
  • Het wordt aanbevolen om het getroffen gebied af te vegen met kamferalcohol.

In het geval van een doorbraak in het abces, is de vloeistof een gevaar voor andere mensen. Je kunt dingen niet ziek maken en dezelfde handdoek gebruiken.

Hoe hydradenitis behandelen, beslissen de chirurg en dermatoloog. De arts kan de volgende groepen medicijnen voorschrijven:

  • tetracycline antibacteriële geneesmiddelen (doxycycline, tetracycline), macroliden (azithromycine, erytromycine), cefalosporine (ceftriaxon), fluoroquinolonen (tsiprolet), penicilline (amoxiclav);
  • glucocorticoïden, bijvoorbeeld triamcinolon - geneesmiddelen verlichten ontstekingen en voorkomen de ontwikkeling van allergische reacties;
  • antipyretica zoals Paracetamol.

Zorg ervoor dat de hele behandelingsperiode een dieet volgt. Pittige, zoute, gerookte gerechten, alcohol, koolzuurhoudende dranken, koffie, chocolade en gebak zijn strikt uitgesloten. De voorkeur gaat uit naar fruit, groenten en natuurlijke sappen. Alle gerechten worden aanbevolen om gestoomd te worden, zonder te braden of gebakken in de oven.

Maak in de acute periode injecties. Geneesmiddelen geïnjecteerd in de ontstoken knoop. Breng Triamcinolone-oplossing met Lidocaïne aan.

Voor het verlichten van symptomen kan gebruik worden gemaakt van zalf: Levomekol of Ihtiolovy crème, Clindamycin, Levocin. Als antiseptica kunnen worden gebruikt: jodium, bacteriedodende zeep, boorzuur alcohol, salicylzuur, chloorhexidine.

Fysiotherapiecursussen worden als effectief beschouwd: fotochemotherapie, kwarts, magnetische lasertherapie, elektroforese.

Behandeling van hydradenitis onder de arm kan gepaard gaan met traditionele methoden, maar alleen als een aanvullende therapie. Recepten op basis van tarwebloem en honing zijn populair uit de traditionele geneeskunde. Koolbladeren, gebroken weegbreebladeren of seringen kunnen worden toegepast op probleemgebieden. Al deze kruideningrediënten hebben een ontstekingsremmende en bacteriedodende werking. Binnenin kun je infusies nemen op basis van korenbloemen, calendula, kamille, brandnetel.

Spontane opening van het abces vindt plaats na 10 - 14 dagen. Na dit punt verbetert het algehele welzijn van de patiënt, de toestand stabiliseert. Na het openen blijft er een bloedende wond over, die geleidelijk wordt aangehaald en geneest.

Als er geen spontane dissectie optreedt, wordt chirurgische ingreep uitgevoerd. Rooi aanvankelijk de rijping van het abces op. Maak voor dit doel koeken van Ichthyol-zalf. De medicatielaag is bedekt met watten. Als gevolg van deze acties stijgt de lichaamstemperatuur in het getroffen gebied, het abces rijpt, de arts maakt een diepe incisie aan gezond weefsel, de plaats van de laesie wordt gewassen met een antiseptisch antibioticum. De wond vereist geen hechting, het is na een paar dagen zelf-gecontracteerd.

Het is gemakkelijker om de ziekte te voorkomen dan om de gevolgen op te vangen. Je moet elke dag douchen, goed eten, kiezen voor kleding gemaakt van natuurlijke stoffen, overtollig gewicht verwijderen, deodorant zo min mogelijk gebruiken. Het is belangrijk om de immuniteit te behouden, wat wordt vergemakkelijkt door het nemen van vitamines en verharding.

En een beetje over de geheimen.

Heb je ooit geprobeerd om zich te ontdoen van hyperhidrose (stop zo veel zweten)? Te oordelen naar het feit dat je dit artikel leest - de overwinning lag niet aan jouw kant. En natuurlijk weet u uit de eerste hand wat het is:

  • voortdurend natte oksels
  • draag altijd alleen donkere kleding
  • een geur die de ervaren loader "jaloers" zal maken
  • zet nooit mijn voeten op voor mensen
  • afdruk van het hele lichaam op bed in de ochtend

En nu de vraag beantwoorden: ligt het bij jou? Is het mogelijk om dergelijk zweten te tolereren? En hoeveel geld heb je al 'gelekt' naar een ineffectieve behandeling? Dat klopt - het is tijd om te stoppen met haar! Ben je het daarmee eens?

We hebben een onderzoek uitgevoerd en het bleek dat apotheken het meest effectieve medicijn tegen zweten verbergen. alleen maar omdat het niet rendabel is om mensen te behandelen! Lees het verhaal >>

U Kunt Ook Van Houden

Mannelijke rode acne

Als er rode acne op het hoofd van mannen zit, moet je zeker een specialist bezoeken. Hij is het, die door de uitwendige tekenen van uitslag, sommige studies in staat zullen zijn om de aard van acne te bepalen en een behandeling voor te schrijven.

Waarom verschijnen er acne op de rug van mannen (de belangrijkste redenen) en hoe kunnen we ervan afkomen?

Velen lijden aan laesies op het lichaam, ongeacht geslacht en leeftijd. Maar acne op de rug bij mannen komt veel vaker voor, wat te wijten is aan een verscheidenheid aan factoren, zowel extern als intern.